UYUYAMAM...

Bir anne...

İzmir'de okuyan kızı kaybolmuş..

Yetkililerden yardım istemiş..

Televizyonların haberi olmuş,kameralara konuşuyor...

-- Beni hergün telefonla arardı,görüşürdük...En son salı günü aramayınca ben aradım,sitem ettim.."Niye aramadın kızım?." dedim..."Biliyorsun,ben senin sesini duymazsam,uyuyamam..."

Güldü, "Peki anne.." dedi..Sonra bir daha da aramadı...

Kız en son tren garında,biriyle trene binerken görülmüş,kaçtı mı,kaçırıldı mı belli değil,polis aramaya devam ediyor...

Bir anne,kızını ne kadar sevebilir?...

Yok yok,yanlış sordum..

Bir insan,başka bir insanı ne kadar sevebilir?...

İşte bu kadar sevebilir...
                                                       
Kızına diyor ki : "Ben senin sesini duymazsam,uyuyamam...                                                
Öğrenilmiş sözler değil bunlar...

Kadının kendi imalatı...

Yürek işi sözler..

Her harfinde anne kokusu var...

Bu sözleri kameralara öyle içten,öyle gerçek söylüyor ki,oyuncu olsa,bu sözleri aynı konu üzerinden,bir tiyatro sahnesinde söylese,bütün salon ayakta ağlardı...

"Ben senin sesini duymazsam,uyuyamam..."

Ver bunu Sezen Aksu'ya,şarkı yapsın..

Al bunu Sezen Aksu,şarkı yap...

Radyolarda çalsın,istek yap,kimi bu derece seviyorsan,ona gönder..

Anana-babana..Çoluğuna-çocuğuna..Karına-sevgiline..Arkadaşına-dostuna...                                                    
Kimin sesi sana huzur veriyorsa,içini dindiriyorsa,ilaç gibi geliyorsa...

Bir sevgi ancak bu kadar zayıf ve aynı zamanda bu kadar güçlü ifade edilebilir...

Keşke her çocuk anneden,babadan yana bu kadar şanslı olsa...

Ben de ailemden uzakta okudum..

Arardım,telefonu açmazlardı..

-- Niye açmıyorsunuz telefonu???

-- Duymamışız oğlum,ben mutfaktaydım,baban banyodaydı,kardeşin de bakkala gittiydi,televizyonun sesini de çok açmışız..Ne oldu?.Ne var?..Yine para mı istiyorsun?...

Elalemin annesinin,çocuğu aramayınca gözüne uyku girmiyor,benimkilerin,ben arayacağım da para isteyeceğim diye uykuları kaçıyor...

(Tabii ki bunu şaka olsun diye söylüyorum.Ailemden uzakta falan okumadım...Aslında hiç okumadım,kendi kendimi yetiştirdim...Ama kendime hiç faydam olmadı,kendime hayırsız çıktım...)

Her anne baba uzaktaki çocuğunu özler,sesini duymak ister...

En çok anneler özlermiş gibi görünür ama babalar da en az o kadar özler..

Baba belli etmez...

"Oğlum,annen seni özlüyor,arada bir ara da,iyi olduğunu bildir.." falan diyerek,karizmayı temiz tutmaya çalışır...

Çocuk söz konusu olduğunda,baba dediğin de aslında bi tür annedir..Onun sevgisi de,koruyucudur,dişidir...

Peki sizin?...

Sesini duymadan uyuyamadığınız biri var mı hayatınızda?...

Yok mu?..

O zaman,uzun süredir çektiğiniz uykusuzluğunuzun...

Bölük-pörçük,delik-deşik uykularınızın...

Yataktan yorgun kalkmalarınızın,bütün gün sinirli sinirli olmalarınızın sebebi,bu olabilir...

(Veya vitamin eksikliğidir,bilemem...)

Umarım o kayıp kız bulunmuş,o güzel anne,huzurlu uykularına kavuşmuştur.....