YABANCI DEĞİLSİN

Nedir bu bizden olana hoyratlığımız?...
                               
Yıllardır takıldığım kahvede,kahveciden çay isterim,tepsiye çayları doldurur,yanımdan geçerken "Sen yabancı değilsin,şu masanın çaylarını vereyim de,seninkini veririm sonra.." der..

Yabancı olsam,hemen getirecek çayımı ama yakın olduğumuz için,samimi olduğumuz için beni sona bırakıyor,bekletiyor..

Kötü çay verir,arkadaşız diye çay kötü diyemem..

Baktım böyle olmuyor,sohbeti,arkadaşlığı kestim,araya mesafe koydum,selam bile vermemeye başladım,iki yabancı gibi olduk,yabancı olunca herşey yoluna girdi.Ne zaman çay istesem,ilk benim çayımı getirmeye başladı.

Yabancı olunca tek bir kötü çay içmedim...

Babamız,biz dört kardeşin çocukluğuna kabus gibi çökmüştü.

Yerli yersiz,mantıklı mantıksız döverdi.

Dövmeyi unuttuğu zaman,eli ona hatırlatırdı.
                       
"Kas hafızası" diye bişey var ya?..
                                           
Dayak vakti geldiği zaman eli kaşınırdı.

Bazan sırf elinin ihtiyacını giderebilmek için tokatlardı..

Osmanlı tokadını methedenler "Abaza tokatı" yememişler bence..

Beş bin yıllık birikmiş genetik kudret var o ellerde...

Ama ailesine cehennem hayatı yaşatan babamız,dışarıya karşı,yabancılara karşı melekti..Onu tanıyan herkes tarafından sevilir sayılırdı,çünkü bize kötü davranırken,yabancılara iyi davranırdı...

NEDEN???

Birilerine borcumuz olur,paramız olunca gider önce en yakınımızdakine değil,en uzaktakine öderiz..                                                   

"Ahmet yabancı değil,hele o biraz beklesin,onunkini öbür ay öderiz..."

NEDEN???
                                                     
Tam tersine,Ahmet yabancı olmadığı için,yakınımız olduğu için,ona daha çok değer vermemiz,öncelik vermemiz gerekmiyor mu?...

İşte,

Birkaç gün önce bir hayvan,Pendik'te,dünya güzeli gencecik bir liseli kızı,hayatının baharında "Seviyordu,öldürdü..."

Ben bu gerçeği göreli beri,uzun yıllardır,zarar görmemek için beni tanıyanların,beni sevmemeleri için elimden geleni yapıyorum.

Zarar vermeyeyim diye de,kimseyi sevmemeye çalışıyorum..

Levent Kırca'nın yıllar önce oynadığı,Yılmaz Erdoğan'ın yazdığı "Gereği Düşünüldü" oyununda bir skeç vardı..

Levent Kırca ile Oya Başar'ın oynadıkları iki kişilik skeç..

Gerdek gecesi...Oya Başar gelin rolünde,damat rolündeki Levent Kırca'yı yatağa çağırıyor ama utangaç damat bisürü bahane uydurup ilişkiye yanaşmıyor..

Diyor ki damat,ilişki için : "Yahu insan karısına bunu yapar mı??..."

Maalesef gerçek böyle arkadaşlar...

İnsan en yakınındakine,sevdiği karısına onu yapıyorsa,sana bana ne yapmaz??...

Anlayacağınız,size tavsiyem,

Okumuş-etmiş,görmüş-geçirmiş biri olarak,benim kadar okumamış-etmemişlere,görmemiş-geçirmemişlere tavsiyem :

"YAKINLARINIZDAN UZAK DURUN!..."