TİP

-------------

GÖNÜL - (1)

---------------------
"KENDİNE AŞIK"

-- Gönüüül!..

-- Efendim annee?

-- Hadi gel kızım,kahvaltı hazır!..

-- Yok anne,kahvaltı yapmıycam...

-- O ne demek şimdi?..

Nerdesin?...

Burda mısın?...

Makyaj mı yapıyosun?..

-- Evet anne..

-- Hadi kahvaltı yapalım,sonra yaparsın makyaj..

-- İstemiyorum anne,kahvaltı yapmayacağım..

-- Yapmıycam olur mu kızım?..

Kahvaltı günün en önemli öğünüdür..

Ondan sonra öğle yemeği gelir..

Akşam yemeği ise üçüncü sıradadır..

Hadi gel,çok zengin bir kahvaltı hazırladım,bi kuş sütü eksikti,onu da tamamladım.

-- Nasıl tamamladın?

-- "Arı sütü" aldım...

-- Arılar kuş değil ki..

-- Nası kuş değil?..Kanadı var mı?..Var...Uçuyo mu?..Uçuyo..Benim için tartışma bitmiştir..

Hadi kahvaltıya!.

-- Aç değilim anne...

-- Senin için yumurta haşladım ama..

Üç tane hem de..

Az pişmiş,çok pişmiş,orta pişmiş...

Hiçbirinden geri kalma diye..

-- Yemiycem anne,sağol..

-- Ama Gezen Tavuk yumurtası!

-- Olsun..

-- Ama baya gezmiş.Adapazarına falan gitmiş!.

-- Dalga geçme..

-- Canın çeksin diye diyorum kızım...

İstersen yağda yumurta yapayım,tereyağda?

-- İstemem..

-- Ama Keçi tereyağı?

-- İstemem.

-- İstersen İnek tereyağı da var!

-- İstemem.

-- Yöresel tereyağı?

-- İstemem.

-- Az tuzlu halis Vakfıkebir köy tereyağı?

-- İstemem..

-- Bal da var,kestane balı..

-- İstemem.

-- Çam balı?

-- İstemem.

-- Anzer balı?

-- İstemem.

-- Karakovan balı,petekli?

-- İstemem.

-- Peteksiz?

-- İstemem.

-- Sadece petek ye!

-- Ay anne istemiyorum!...Hem niye hepsinden alıyorsun,yazık günah değil mi?

-- N'apıyim kızım?.Harca harca bitiremiyorum ki parayı...

Eskiden ne güzel,yüz gram peynir,üç tane zeytinle kahvaltı yapıyoduk ama huzurumuz vardı..

Baban fakirdi..

Sana hamileyken baban bizi terkedince,ben de başka bi adamla evlendim,adam zengin çıktı..

-- Babam bizi terketmemiş,sen bana hamileyken "Seni görünce midem bulanıyo" deyip kovmuşsun..

-- Neyse ne...

Sonra işte bu üvey babanla evlendim..

Adam zengin,ben n'apıyim?..

Sabah evden çıkarken "Eve para bırak" diyorum,üç bin lira bırakıyo..

Nereye harcıyacağımı bilemiyorum.Strese giriyorum...

Harcamazsam güceniyo..İyi de bi adam,kırmak da istemiyorum...

Neyse boşver bunları,senin halini hiç beğenmedim,ne oldu,bişey mi oldu?

-- Hiç sorma anne..

-- Peki sormıyım..

-- Yok yani hiç sorma derken,onu demek istemedim...

-- O zaman söyle,ne oldu?

-- Ben aşık oldum anne...

-- Ne oldun ne oldun??

-- Aşık oldum...

-- Seeen??

-- Evet anne...

-- Hayatta inanmam!..Kimseyi beğenmeyen,herkese tepeden bakan sen??

-- Evet anne...

-- İnanmam!..Rüyamda görsem "Sktir lan,böyle rüya mı olur?" derim..

-- Anne küfürlü konuşma..

-- Afedersin kızım,ağzımdan kaçtı..

Alıştırıyorum kendimi ama birdenbire olmuyo..Birden bire zengin oluyosun ama yılların alışkanlıklarını birden bire değiştiremiyosun..Bazan ağzımdan kaçıveriyo böyle..

Ama çabalıyorum...

Demek aşık oldun?

-- Evet anne..

-- Demek onun için son günlerde saatlerce aynanın karşısında makyaj yapıyorsun,durmadan yeni kıyafetler alıyorsun,takıp takıştırıyorsun..

Demek aşık oldun?

-- Evet anne..

-- Ne mutlu sana...

Aşk güzel şey...

Biz de geçtik bu yollardan..

Biz de sevdik sevildik..

Bizim de midemizde kelebekler uçuştu,karnımıza ağrılar girdi..

Sabahlara kadar uyuyamadık..

Yorgunluk..halsizlik..öksürük..kaşıntı..mide bulantısı..kusma..iştahsızlık..sıvı kaybı..nefes darlığı..romatizma..kireçlenme..eklem ağrıları..dizanteri..kabakulak..bel fıtığı...

Biz de yaşadık bunları...

-- Anne sen nasıl bi aşk yaşadın böyle??

-- Bizim zamanımızda öyleydi kızım..Biz sadece ruhumuzla değil,bedenimizle de yaşardık aşkı..Ruhumuzda kopan fırtınalar,bedenimizi yıkar geçer,aşk ateşi bütün organlarımızı yakar kavururdu..

Demek benim güzel kızım aşık olmuş?

-- Evet anne,aşık oldum..

-- Kime peki?

-- Kendime!..

-- Nasıl kendine?..

-- Kendime aşık oldum anne..

-- Kendine aşık oldun?

-- Evet..

-- Şaka yapıyorsun?

-- Hayır.

-- Kendine aşık oldun??

-- Evet..

-- Nasıl oldu o iş?

-- Biliyosun benim pek arkadaşım yok..

-- Biliyorum..Ben de olsam seninle arkadaş olmazdım..Gıcık bi tipsin..Eeee?

-- Ama ben bunu hiç kafama takmıyorum,kendimle de arkadaş olabilen biriyim..

-- Evet?..

-- Bu ara arkadaş bulamadım,kendimle arkadaş oldum..

-- Evet?..

-- İşte bu arkadaşlık,zamanla aşka dönüştü...

-- Bütün gününü sürekli aynanın karşısında geçirirsen,dönüşür tabi!..

Kızım saçmalama,insan kendine aşık olur mu?

-- Ne yapayım anne,aşka sözün geçiyor mu ki?..

Senin de dediğin gibi aynanın karşısında çok zaman geçirince..Sürekli kendimle ilgilenince...

-- Kendine aşık oldun?

-- Evet..

-- Peki n'olucak şimdi?

-- Bilmiyorum anne..Aşk bi yolunu bulur..

-- Tövbe tövbeeee...Çok mu seviyorsun kendini?

-- Çok seviyorum..

-- O zaman gider isteriz kızım..

-- Neyi isteriz?

-- Hadi hadi saçmalama..Gel güzel bir kahvaltı yap,karnın doysun,aklın başına gelsin..

-- Yok anne,bu aşk beni perişan etti...Dün gece kendimi düşünmekten sabaha kadar uyuyamadım.Biraz uyumak istiyorum..

-- Peki kızım,sen bilirsin...Tövbe tövbeee..Tövbe tövbeeee...

İlk kez ne diyeceğimi bilemiyorum...

..................

-- Sayın misafirler!...

Bugün,burada,Gönül hanımı kendisiyle evlendirmek için toplanmış bulunuyoruz...

Gönül hanımın evlendirme memurluğumuza,kendisiyle evlenmek isteğiyle yaptığı müracaat üzerine,evrakları ve karakteri incelenerek, kendisiyle evlenmesinde bir sakınca görülmediğine,hatta bu kadar kendini beğenmiş birinin,kendisiyle evlenmesinin daha doğru olduğuna karar verilmiştir..

Ben izninizle hemen nikah işlemine başlamak istiyorum....

Siz,sayın Sabahattin ve Nurhayat hanımın kızı Gönül hanım....

İyi günde,kötü günde..hastalıkta,sağlıkta..kendinize bakacağınıza..kendinizi koruyup kollayacağınıza..kendinizi sevip,kendinize saygı duyacağınıza söz veriyor..hiçbir baskı ve etki altında kalmadan,kendi rızanız ve isteğinizle,kendinizi eşiniz olarak kabul ediyor musunuz?.

-- Evet!.Kabul ediyorum...

-- O zaman ben de,Belediyenin bana verdiği yetkiye dayanarak sizi kendinizle evlendiriyorum..

Hayırlı uğurlu olsun!..

Aynı yastıkta kocayın ki,zaten öyle olacak..

Size kendinizle mutlu bir ömür diliyorum..Şurayı imzalayın.

-- Gönüüül!.

-- Şurayı mı?

-- Şurayı...

-- Gönüüül!...

-- Şurayı da...

-- Gönüüül!...

-- Şura..Ay!.. Anne ne var?...

-- Kızım kalk!..Amma uyudun!..Akşam oldu nerdeyse..Hadi kalk beraber alışverişe çıkalım kafanı dağıtırsın...

Ne oldu,rüya mı görüyordun?

-- Evet anne..

-- Ne görüyordun?

-- Rüyamda kendimle evleniyordum...

-- Kendinle mi evleniyordun?...

Aman ha!..Sakın rüyanı gerçekleştirmeye kalkma,olmaz öyle şey,yapamazsın..

Toplum henüz "Kendinle evliliğe" hazır değil..

Ayrıca yasal da değil...

Hadi kalk alışverişe gidelim..

-- Peki anne..

-- Yapma kızım böyle kendine aşık,mendine aşık?..İyi şeyler değil onlar..Aynanın karşısında çok vakit geçirme.Arkadaş edin kendine..

-- Haklısın anne..

-- Bizim kiracının kızı Emine'yle arkadaştınız bi ara,ne oldu küstünüz mü?

-- Küstük.

-- Niye?.Bişey mi oldu?

-- Yoo..Canım küsmek istedi..

-- Yapma kızım.Emine iyi kız.Bizim gibi zengin değiller ama olsun.Herkesin bi kusuru vardır..Onunla arkadaş ol..Anlatırsın dinler...O anlatır,sen dinlermiş gibi yaparsın...

-- Olur anne..

-- Arada bir giymediğin kıyafetlerinden ver kıza,hem sevinir,hem sana gebe kalır,ne istersen yapar...

-- Veririm anne...

-- Yeni kıyafetlerinden verme ama eskilerden ver....