BİZ BÖYLE YETİŞTİK...

Bazan caddenin karşısına geçmek isterken beni gören arabalar durup yol verirler sağolsunlar...

Onlara kendimi hep borçlu hissettim,hissetmeye de devam edeceğim,o ayrı konu...

Reno..Opel..Peugeot..Wolksvagen..Toyota..İbiza gibi ortalama arabalar benim için durup yol verince geçiyorum..

Ama BMW..Volvo..Mercedes gibi arabalar benim için durunca, eziliyorum,sıkılıyorum,mahcup oluyorum..

Hele son modellerse,utancımdan yerin dibine giriyorum.

Geçmem için el işareti yapıyorlar,ısrar ediyorlar, "Estağfurullah,siz buyrun" diyorum....

Geçen gün bir Porsche durdu,bana yol verdi..

Göya...

Yermiyim?

Beni deniyor..

Yerimden kıpırdamadım bile..

O durdu,ben durdum..O durdu,ben durdum..Baktı ki beni tuzağa düşüremeyecek,bastı geçti..

Eğer boş bulunup o Porsche'nin önünden karşıya geçseydim,kendimi asla affetmezdim..

O utanç beni yer,bitirirdi...

Bazan bir Ferrari'nin..Bir Bugatti'nin..Bir Lamborghini'nin durup da bana yol verdiklerini düşünüyorum da...

Durmazlar da..

Oldu ki,durdular..

Tam bir kabus..

Asla yapmam!..

Asla,onlar dururken,onların önünden karşıya geçmem..

Haaa...

Bilmeden,farketmeden,acelem var diye belki benden daha değerli herhangi bir arabanın önünden karşıya geçmiş olabilirim..

Kul bu..Hata,yapar..

Eğer böyle birşey yapmışsam,hepsinden samimiyetle özür dilerim...

Biz,bizden büyük olana,bizden değerli olana saygı gösterir,hörmet ederiz..

Biz,böyle gördük,böyle yetiştik.....