DÜN GECE.....


"Dün gece hiç tanımadığım bir erkeğe,sırf bana benziyor diye,usulca sokulup merhaba dedim.."


"Merhaba" dedi..


Adımı söyledim,kendimi tanıttım,o da adını söyledi,tanıştık..Memleket neresi falan,iki saate yakın konuştuk..


Eskişehirliymiş,buraya kardeşini ziyarete gelmiş,pazartesi dönecekmiş..Eskişehir'de kiremit fabrikasında çalışıyormuş,emekliliğine iki sene varmış.


Ben "Eskişehir deyince akla zaten kiremit geliyo" dedim.


O da "Ama şimdi bi de Yılmaz Büyükerşen'imiz var" dedi.."Eskişehirin nesi meşhur diye soranlara,Yılmaz Büyükerşeni meşhur demek yanlış olmaz o zaman" dedim,"Ne zaman" dedi,"Her zaman" dedim,"Peki" dedi..


Sohbetimiz bitip ayrılırken,"Ayıp olmadı böyle değil mi" diye sordum, "Estağfurullah..Sadece,usulca sokulmasan daha iyi olurdu.." dedi.


"Hoşçakal" dedim,


"Hoşçakal" dedi.


"Emin misin" dedim,


"Eminim" dedi..


Adama sırf bana benziyor diye usulca sokulup merhaba dememin sebebi,acaba dedim,tipi bana benziyorsa karakteri de benziyor mu?..Eğer öyleyse,iyi arkadaş olup,hayat yolunda birbirimize destek olarak yürüyebilir miyiz?.


Hiç de düşündüğüm gibi çıkmadı..


Anladım ki hiç kimse,hiç kimse ben değil.Hiç kimse benim kadar umuduma yol değil.


Kişi ne yaparsa kendi başına yapıyor...